Καθαρίστριες σχολείων χωρίς δικαιώματα...

Η κοινωνική αχρειότητα που διεισδύει στις δομές της σχολικής κοινότητας, διαμορφώνοντας το ήθος με το οποίο γαλουχούνται οι νέες γενιές του τόπου, αντανακλάται με τον πιο απεχθή τρόπο στη μεταχείριση της οποίας τυγχάνει το προσωπικό καθαριότητας των σχολικών μονάδων.
Αντικείμενο χειραγώγησης, αποδέκτες εξευτελιστικών σχολίων και εμπαιγμού αλλά και όχημα ρουσφετιού, τα άτομα που είναι υπεύθυνα για τη διατήρηση της τάξης και της ευπρέπειας σε ένα χώρο που χρησιμοποιείται καθημερινά από εκατοντάδες άτομα, υφίστανται τον υποβιβασμό τους σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Ουκ ολίγες φορές έχουν έρθει στο φως περιπτώσεις που αποδεικνύουν ότι η πλήρωση θέσης προσωπικού καθαριότητας που προκηρύσσονται από τις σχολικές εφορίες, έχουν γίνει αντικείμενο διαμάχης λόγω της εμπλοκής μικροκομματικών και όχι μόνο συμφερόντων. Το ίδιο το ρουσφέτι, βέβαια, δεν καθιστά προνομιακούς τους όρους απασχόλησης σε μία τέτοια θέση. Αντιθέτως, όταν ανακύπτουν προβλήματα και οι εμπλεκόμενες αρχές καλούνται να ασκήσουν υπεύθυνη και συνεπή προς τις αξίας που διακηρύσσουν πολιτική, νίπτουν επιδεικτικά τας χείρας τους.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση καθαρίστριας η οποία μετά από διαδοχικούς τραυματισμούς στο χώρο εργασίας και τη δαπανηρή περίθαλψη που αναγκάστηκε να καλύψει με δικά της έξοδα, έχει βρει κλειστές όλες τις πόρτες στην προσπάθειά της να αναγνωριστεί το συμβάν ως εργατικό ατύχημα. Ο τελευταίος τραυματισμός σημειώθηκε μάλιστα τον περασμένο Μάιο και αν και η εργαζόμενη απευθύνθηκε από την ίδια στιγμή στις αρμόδιες υπηρεσίες, μόλις προ λίγων εβδομάδων μπόρεσε να λάβει κάποια απάντηση. Η απόφαση κατόπιν σχετικής διερεύνησης, ανήκουστη και εξοργιστική: η εργαζόμενη δε θα έπρεπε να βρίσκεται στο σημείο όπου τραυματίστηκε, αν και αυτός δεν ήταν παρά το δωμάτιο του προσωπικού καθαρισμού! Η απροθυμία της διεύθυνσης της σχολικής μονάδας να επιμεληθεί την κατάσταση της εργαζόμενης μετά τον τραυματισμό υπήρξε από την αρχή ενδεικτικός της στάσης με την οποία έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι οι εργαζόμενοι στη σχολική καθαριότητα.
Η παραγνώριση του ρόλου των καθαριστών στις σχολικές μονάδες αντανακλάται ανάγλυφα και στην απροθυμία τόσο της Σχολικής Εφορίας όσο και του τοπικού Γραφείου Παιδείας να ανταποκριθεί σε καταγγελία προ διετίας για εξύβριση καθαρίστριας από εκπαιδευτικό.
Αν και το περιστατικό συνέβη σε δημόσιο χώρο με μάρτυρες άλλα μέλη της σχολικής κοινότητας, η παραπονούμενη αποπέμφθηκε από όλες τις αρχές στις οποίες απευθύνθηκε.
Θα περνούσε, άραγε, τόσο απαρατήρητος ο αναίτιος, δημόσιος εξευτελισμός οποιουδήποτε άλλου μέλους της σχολικής κοινότητας, άραγε, αν δεν επρόκειτο για καθαρίστρια;